نخود فرنگی از نظر طعم، بسیار خوشمزه و مغذی است و از خانواده لوبیاهایی است که در ایالات متحده و کانادا می روید. نخود فرنگی یک سبزی قابل رویش در فصل سرد است که می تواند دمای پایین و سرما را تحمل کند.
نخود فرنگی یکی از اولین محصولاتی است که در بهار کاشته می شود. در برخی مناطق، در صورتی که دمای خاک به اندازه کافی افزایش یافته باشد، می توانید نخود فرنگی را در بهمن یا اسفند بکارید.
رشد نخود فرنگی در اوایل بهار شروع می شود و در اواخر تابستان به پایان می رسد.
با این حال، در حالی که نخود فرنگی می تواند در برابر یخبندان نهایی یا برف خفیف مقاومت کنند، یک هفته غیرمنتظره سرمای شدید یا خاک خیس به دلیل ذوب برف می تواند نیاز به دور دوم کاشت را ایجاب کند.
علاوه بر این، دما در زمان کاشت نخود فرنگی بین 45 تا 57 درجه فارنهایت (حدود 45 تا 57 درجه سانتیگراد) است.
اگر در آب و هوای خنک زندگی می کنید، بهتر است بذرها را مستقیماً در باغ در یک منطقه با زهکشی خوب بکارید که در اکثر ساعات روز آفتاب کامل داشته باشد.
اگر در آب و هوای گرم زندگی می کنید، آنها را در مکانی بکارید که آفتاب کامل صبح و نیمه سایه در گرمترین بخش روز باشد.
بهتر است برای جوانه زدن بهتر، بذر نخود فرنگی را از شب قبل از کاشت در آب گرم خیس کنید. استفاده از تلقیح حاوی میلیون ها ریزوبیا تثبیت کننده نیتروژن که نوعی باکتری هستند برای کاشت در خاک سردتر توصیه می شود. برای رشد آن باید مراحل زیر را طی کنیم.
قبل از کاشت نخود، از نبود علف های هرز و زباله در محل کاشت اطمینان حاصل کنید. پس از آن، خاک را به عمق 8 تا 10 اینچ بکشید و آن را چندین بار چنگک بزنید تا کلوخه های بزرگ خاکی که ایجاد شده است، از بین برود. خاک باغچه فقط زمانی آماده است که به اندازه کافی خشک شده باشد تا به ابزار باغچه ای که استفاده می کنید نچسبد.
کاشت نخود فرنگی در مکانی که نور مستقیم خورشید را دریافت می کند باعث ایجاد غلاف هایی می شود، بنابراین حتماً برای قرار دادن ردیف های خود برنامه ریزی کنید.
نخود فرنگی همچنین به ویژه در خاک های مرطوب مستعد پوسیدگی ریشه است، بنابراین قبل از کاشت، مطمئن شوید که محل کاشت، زهکشی خوبی دارد.
اگر مشکل ذوب برف یا باران شدید دارید، تخت های مرتفع راه حل خوبی برای جلوگیری از خیس شدن خاک هستند.
بذرها را به عمق ۱ تا ۱ و نیم اینچ و با فاصله ۱ اینچ از هم در ردیف های تکی یا دوتایی بکارید.
بین یک تا دو فوت بین ردیف ها، فاصله خوبی برای کاشت است.
18 تا 24 اینچ بین ردیف های تکی یا جفتی فاصله بگذارید. بین ردیف های دوتایی 8 تا 10 اینچ به صورت جفت فاصله بگذارید.
هنگامی که بذرها جوانه زدند، در صورتی که یخبندان خفیف انتظار می رود، روی نهال ها را بپوشانید. این محافظت به گیاهان کمک می کند تا به رشد خود ادامه دهند و زودتر تولید شوند.
گیاهان تثبیت کننده مواد مغذی، مانند نخود فرنگی، قادر به گرفتن نیتروژن از هوا است.
برای افزایش تولید محصول، از یک تلقیح تثبیت کننده نیتروژن استفاده کنید که حاوی باکتری هایی است که ریشه گیاه را تلقیح کرده و به گیاه در تبدیل نیتروژن به تغذیه گیاه کمک می کند.
تلقیح معمولاً یک ماده پودری است که شما آن را با آب مرطوب میکنید و قبل از کاشت دانهها در زمین از آن برای پوشش دادن بذرها استفاده میکنید.
اجازه ندهید خاک خیلی خشک شود، اما بیش از حد نیز آبیاری نکنید. اگر چندین روز باران نبارید، ممکن است نیاز به آبیاری یک بار در هفته داشته باشید.
بلافاصله پس از اینکه پیچک ها شروع به جوانه زدن و عبور از خاک کردند، یک سیستم حمایتی برای نخود فرنگی که می تواند تا شش فوت رشد کند - مورد نیاز است. به عنوان تکیه گاه عمودی برای نخود فرنگی خود، می توانید از یک قفس گوجه فرنگی، یک حصار سیمی مرغوب یا یک تکه ریسمان که بین دو پایه قرار دارد استفاده کنید.
هنگامی که پیچک ها از سطح زمین بیرون آمدند، می توان از یک لایه مالچ سبک (کاه یا کمپوست) استفاده کرد تا علف های هرز را به حداقل برساند و دمای خاک زیر را تنظیم کند. هر علف هرزی را که مشاهده کردید با دست در بیاورید.
رطوبت خاک را بدون غرقاب شدن خاک حفظ کنید.
برای گیاهان خود حفاظ بسازید
به هر قیمتی باید از آفات و بیماری ها جلوگیری کنید.
تعادل تغذیه ای خاک را بازیابی کنید.
نخود فرنگی مستعد پژمردگی فوزاریوم است که شایع ترین بیماری است. گیاهان آلوده دارای برگ های زرد و پژمرده هستند که به ویژه در برگ های پایینی گیاه قابل مشاهده است.
این واقعیت که نخود فرنگی در اوایل فصل، زمانی که خاک هنوز سرد و مرطوب است کاشته می شود، احتمال پژمردگی فوزاریوم را افزایش می دهد، به خصوص اگر خاک به خوبی زهکشی نداشته باشد.
بیماری فوزاریوم را می توان با افزودن مقدار زیادی مواد آلی به بستر و بهبود تهویه و زهکشی خاک کاهش داد. این را می توان با آماده سازی مناسب خاک انجام داد.
پس از اینکه نخودها به اندازه رشد کردند، یا زمانی که غلاف ها به حداکثر طول خود رسیدند، محصول را برداشت کنید. در بیشتر موارد این مرحله 5 تا 7 روز پس از گلدهی می رسد.
نخودها را حداقل هر دو روز یک بار بچینید تا مطمئن شوید که غلافها شیرین و بدون الیاف هستند.
بر خلاف سایر سبزیجات، نخود فرنگی سرشار از فولات است که بدن برای حفظ تقسیم سلولی سالم و تکثیر DNA به آن نیاز دارد.
آکادمی اطفال آمریکا توصیه می کند که هر فردی که باردار است یا ممکن است باردار شود حداقل 400 میکروگرم فولات در روز مصرف کند زیرا نقش مهمی در پیشگیری از نقایص مادرزادی دارد.
یک وعده تخود فرنگی (تقریباً 3/4 فنجان) حاوی مواد زیر است:
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ نحوه پرورش و نگهداری از گیاهان
مطلب مرتبط
چرا بعضی افراد همیشه بوی خوش میدهند؟ راز ماندگاری رایحه روی پوست
مطلب مرتبط
عشق زلیخا ابتدا بر یوسف آمد سال ها...
